|
|
Papież
w Sandomierzu
|
Papież w Sandomierzu
Podczas pielgrzymki do Polski
Miejsce spotkania z Ojcem
Świętym kilka lat później
Sandomierz -Plac Papieski
8.04.2005
Tekst homilii
Papieża
|
Strona główna >
Sandomierz >Papież w Sandomierzu
VI Pielgrzymka
Papieża do Polski
12 czerwca 1999r. Sandomierz
Rano, przed odlotem do Sandomierza, w łazience Papież stracił równowagę,
upadł i rozciął
prawą skroń. Lekarz założył kilka szwów. Mimo
to Papież trwał dzielnie w blisko 40-stopniowym
upale
W homilii wygłoszonej w Sandomierzu 12 czerwca, w święto Niepokalanego
Serca
Najświętszej Marii Panny, Jan Paweł II zwrócił się z wielkim apelem do młodzieży
o czystość serca,
będącą warunkiem prawdziwej chrześcijańskiej miłości.
W przedpołudniowej Mszy w Sandomierzu uczestniczyło około czterystu tysięcy
wiernych, w tym ok. 20 tysięcy wojska polskiego, przedstawiciele armii słowackiej,
pielgrzymi z Ukrainy i z Białorusi.
Koncelebransami byli kardynałowie i biskupi polscy wraz
z prymasem Polski Józefem Glempem. Gospodarzami podejmującymi Papieża w Sandomierzu
był biskup sandomierski Wacław Świerzawski i ordynariusz diecezji polowej Sławoj Leszek
Głódź. Obaj biskupi towarzyszyli Papieżowi w czasie przejazdu papamobilem na miejsce
celebry.
Na spotkanie z Janem Pawłem II przybyło ok. 20 tys. żołnierzy wszystkich broni, z gen. broni
Henrykiem Szumskim, szefem Sztabu Generalnego i ministrem obrony narodowej, Januszem
Onyszkiewiczem. Przybył też minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa
Jan Szyszko wraz z grupą 5 tys. leśników. Obecni byli również przedstawiciele środowiska
naukowego KUL wraz z senatem uczelni oraz przedstawiciele Akademii Teologii Katolickiej w
Warszawie.
Wśród uczestników liturgii wyróżniała się kilkusetosobowa grupa rycerzy, stojących po prawej
stronie ołtarza, w upalnym słońcu, w pełnym rynsztunku.
Dzięki przybyciu Ojca Świętego diecezja sandomierska czuje się porwana przez papieski
zamysł świętowania Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 — powiedział biskup sandomierski
Wacław Świerzawski, witając Ojca Świętego.
«Tylko czyste serce może w pełni kochać Boga! Tylko czyste serce może w pełni
dokonać wielkiego dzieła miłości, jakim jest małżeństwo! Tylko czyste serce może w
pełni służyć drugiemu. Nie pozwólcie, aby zniszczono waszą przyszłość. Nie pozwólcie
odebrać sobie bogactwa miłości. Brońcie waszej wierności; wierności waszych
przyszłych rodzin, które założycie w miłości Chrystusa» —
przypomniał Papież swe
słowa wypowiedziane w Asunción — stolicy Paragwaju, w 1988 roku.
Nawiązując do słów jednego z błogosławieństw — «Błogosławieni czystego serca, albowiem
oni Boga oglądać będą» —
Papież przypomniał, że czystość serca jest przede wszystkim
darem Boga, który urzeczywistnia się w człowieku dzięki przyjęciu Prawdy Chrystusa. Czystość
serca, która w wymiarze wiecznym umożliwia człowiekowi oglądanie Boga „twarzą w twarz”, jest
zarazem wielkim zadaniem człowieka.
W swym przemówieniu Papież zwracał się zwłaszcza „do młodzieży, do żołnierzy służby
zasadniczej i do harcerzy”. „Głoście światu «dobrą nowinę» o czystości serca i przekazujcie
mu swoim przykładem życia orędzie cywilizacji miłości. Wiem, jak bardzo jesteście wrażliwi na
prawdę i piękno. (...) Nie lękajcie się żyć wbrew obiegowym opiniom i sprzecznym z Bożym
prawem propozycjom. Odwaga wiary wiele kosztuje, ale wy nie możecie przegrać miłości!
Nie dajcie się zniewolić!” — mówił z mocą Ojciec Święty.
Papież zaapelował także do rodzin, aby stając w obronie czystości swych progów domowych,
broniły się przed pornografią. „Wychowanie do czystości jest jednym z wielkich zadań
ewangelizacyjnych, jakie stoją obecnie przed nami. Im czystsza będzie rodzina, tym zdrowszy
będzie naród. A chcemy pozostać narodem godnym swego imienia i chrześcijańskiego
powołania” — powiedział Jan Paweł II.
Papież przypomniał też dzieje Sandomierza, w które wpisana jest od wieków
chrześcijańska tradycja. Wymienił nazwiska związanych z miastem bp. Wincentego
Kadłubka, świętego Jacka, błogosławionego Czesława, świętego Andrzeja Boboli,
a także błogosławionego Sadoka i Męczenników Dominikańskich. Wspominając
też postacie współczesnych biskupów sandomierskich, Papież dziękował Bogu za
„to wielkie duchowe dziedzictwo, które w czasach zaborów, niemieckiej okupacji
i totalitarnego zniewolenia przez komunistyczny system pozwoliło ludziom tej ziemi
zachować narodową i chrześcijańską tożsamość”.
Całej papieskiej liturgii towarzyszyła uroczysta atmosfera. Muzyczną oprawę uroczystości
zapewniły połączone chóry diecezjalne wraz z chórem i orkiestrą Wojska Polskiego, a także
z Centralnym Zespołem Reprezentacyjnym WP.
Na zakończenie Mszy św. Jan Paweł II pozdrowił Katolicki Uniwersytet Lubelski, Akademię
Teologii Katolickiej w Warszawie oraz uczniów i pracowników szkół, które noszą imię św.
Jadwigi. Powitał też serdecznie pielgrzymów z Ukrainy i z Białorusi.
Serdeczne słowa Jan Paweł II skierował również do żołnierzy ze Słowacji, do leśników,
pracowników Poczty Polskiej, policji, straży pożarnej, służb porządkowych, a także do
przewodników po Sandomierzu i okolicy, rolników, ogrodników i sadowników.
Wspominając postać świętego brata Alberta Chmielowskiego, który jako powstaniec
walczył w ziemi sandomierskiej, Jan Paweł II pozdrowił żołnierzy Armii Krajowej,
Sybiraków i byłych więźniów obozów koncentracyjnych. „Zawsze jesteście obecni
w moim sercu” — powiedział Papież.
Spod skarpy w Sandomierzu Ojciec Święty po zakończonej Mszy św. udał się do rezydencji
sandomierskiego biskupa, gdzie zjadł obiad w towarzystwie swego najbliższego otoczenia.
Po obiedzie i odpoczynku Ojciec Święty odwiedził sandomierską katedrę.
Dalszym etapem pielgrzymki Ojca Świętego był Zamość.
źródło: www.mateusz.pl
Homilia w czasie
mszy św. odprawionej w Sandomierzu >>
Papież w Sandomierzu - zdjęcia na stronie: http://www.pielgrzymka.opoka.org.pl/galeria/sandomierz.html
|
