Strona główna > powiat
pińczowski > Pińczów
Pińczów (2)
 |
 |
| Fot.:
Jacek Gospodarczyk. Kościół św. Jana Ewangelisty w Pińczowie
(2006) |
Kościół parafialny,
popauliński pw. św. Jana Ewangelisty
fundowany przez
kardynała Zbigniewa Oleśnickiego i Jana Głowacza Oleśnickiego
kasztelana
żarnowskiego, późniejszego wojewodę sandomierskiego początkowo w 1431
r jako
kolegiacki a w 1436 r paulinów., przebudowany w 1642 i w XVIII w wraz z
klasztorem.
Za ks. Hugona Kołłątaja 1784-98 przejściowo świecki. Klasztor
skasowany w 1816 r.
w 1 poł. XIX w. w posiadaniu norbertanek. Założenie składa się z
obwiedzionego murem
cmentarza z dzwonnicą, kościoła i usytuowanego na płn-wsch od
orientowanego
kościoła czworoboku klasztoru połączonego z kościołem nadwieszonym
przejściem.
Kościół w obecnej formie barokowy XVII w. trójnawowy, bazylikowy z
pomieszczeniami
dawnego oratorium zakonnego i biblioteki na piętrze nad nawa północna.
Przy nawie
południowej kwadratowa kaplica Aniołów z ok. 1720-23. Wnętrze nakryte
sklepieniami
kolebkowymi z lunetami - nawa główna i kolebkowo-krzyżowymi nawy boczne
zdobione
bogatą dekoracją stiukową z tarczami i herbem Dębno Oleśnickich.
Kaplica Aniołów
nakryta kopułą z latarnią na pendentywach.. Liczne cenne portale,
Stalle z XVII w.,
ołtarze.
Budynek poklasztorny,
wczesnobarokowy z 1 poł.
XVII w., z zachowanym gotyckim
zrębem murów. Piętrowy z wirydarzem po środku otoczonym krużgankiem.
Wnętrza
sklepione, zewnątrz elewacje bez porządkowe zdobione późnorenesansowym
fryzem
sgraffitowym z 1 poł. XVII w.
 |
W budynku poklasztornym mieści się
Muzeum Regionalne. Na zdjęciu portal wejściowy zwieńczony trójkątnym
przyczólkiem wypełniony kartuszem z herbem Dębno należącym do
fundatora klasztoru kardynała Zbigniewa Oleśnickiego
Fot.: Jacek
Gospodarczyk |
Dzwonnica
z XVII w. wzniesiona
przez majstra Wojciecha Trybulskiego , barokowa,
dwukondygnacjowa, okna ujęte w profilowane obramienia. Obecnie siedziba
Muzeum
Regionalnego.
Klasztor reformatów
pw. Nawiedzenia NMP
z 1 poł. XVII w,
klasztor
z XVII/XVIII w. wzniesiony na Mirowie z fundacji bpa Piotra Myszkowskiego
jako
kolegiacki w 1587 r . w 1605 r Zygmunt Myszkowski sprowadza Reformatów
(usunięci
w 1610r. ) Budowa obecnego kościoła rozpoczęta staranie Zygmunta
Myszkowskiego
przed 1615 r (wcześniej była drewniana kaplica) ukończona po 1619 r
przez Ferdynanda
Myszkowskiego z przeznaczeniem na kolegiatę. Po śmierci Ferdynanda
w 1647 r.
kościół opuszczony aż do 1683 r kiedy to Stanisław Kazimierz
Myszkowski
ponownie sprowadza reformatów. Zgodnie z regułą reformaci po 1684 r
usuwają wieże
(tylko górne kondygnacje) i wznoszą klasztor. Kościół
jednonawowy o wydłużonej
pięcioprzęsłowej nawie i krótkim zamkniętym półkoliście
prezbiterium nakryty
sklepieniami kolebkowymi z lunetami zdobionymi bogatą dekoracją stiukową.
Wnętrze
otrzymało podziały pilastrowe dźwigające belkowanie. Do wschodnich przęseł
nawy
dobudowane kaplice; od północy św. Jana Nepomucena (dawniej Prospera),
od południa
kaplica Pana Jezusa (dawniej św. Anny) nakryte kopułami na pendentywach
z latarnią
i zdobione dekoracja sztukatorską. Ołtarz główny barokowy z przed 1683
z bramkami
prowadzącymi do chóru zakonnego z krucyfiksem barokowym rzeźbionym
przez brata
Urbana Kitowskiego. Na bramkach przedstawienia Natana karcącego Dawida,
Faryzeusz i celnik., Pozostałe wyposażenie głównie z XVIII w. Na
dziedzińcu przed
kościołem płyta nagrobna Stanisława Kazimierza Gonzagi Myszkowskiego
+ 1685 r. Klasztor usytuowany po stronie południowej stanowi wraz z kościołem
czworobok z wirydarzem otoczonym krużgankami.
Fot.: Jacek
Gospodarczyk -
Kaplica św. Anny |
Kaplica
św. Anny wzniesiona
na Wzgórzu
Klasztornym z fundacji Zygmunta Myszkowskiego w 1600 r
przez warsztat Santi Gucciego. Późnorenesansowa,
na rzucie kwadratu nakryta kopułą na pendentywach z latarnią . Wewnątrz u podstawy kopuły gzyms z wiązkami kwiatów i
owoców. Odrzwia zamknięte łukiem pełnym zdobione główkami aniołków i rozetami.
Największa
w owym czasie kaplica wolnostojąca.
|
Synagoga
- bóżnica murowana
wzniesiona po 1594 r., późnorenesansowa
Ruiny zamku.
Pierwotny zamek zapewne z XIV w. rozebrany przez bpa. Zbigniewa
Oleśnickiego, który ok. 1424 - 54 wzniósł na jego miejscu nowa okazałą
budowlę
gotycką . Rozbudowany
w końcu XVI w. przez Zygmunta Myszkowskiego
kasztelana wojnickiego na rozległą rezydencje renesansową z ogrodem
zwierzyńcem i pawilonami, zapewne pod kierunkiem Santi Gucciego,
przebudowany ok.
1630-40 wraz z założeniem fortyfikacji ziemnych, w 1657 r. zajęty
przez Szwedów, przekształcony przez Wielopolskich na pocz. XVIII w. , w
2 poł.XVIII w.
zaniedbany, popada w ruinę, częściowo rozebrany przed 1799 przez
Franciszka
Wielopolskiego i ostatecznie w XIX w.
Na szczycie wzgórza
nikłe ślady budowli
i wałów ziemnych. U podnóża wzgórza baszta - pawilon ogrodowy
wykorzystany przy budowie pałacu Wielopolskich, stanowiącego ośrodek
rezydencji założonej w końcu XVIII w. u podnóża ruin zamkowych.
 |
Fot.:
Jacek Gospodarczyk.
Dawny zespół pałacowy Wielopolskich. Klasycystyczny budynek
wzniesiony w II połowie XVIII w. u podnóża Góry Zamkowej |
Strony internetowe:
Miejski Serwis Informacyjny www.pinczow.com.pl
Informacja turystyczna:
Centrum Informacji Turystycznej Ponidzia, Pińczów, pl.Wolności 22,
tel.(0-41)357-54-04
Miejsca i miejscowości położone w pobliżu Pińczowa które warto
zobaczyć:
Młodzawy Duże, Stara Zagość, Rezerwat"Krzyżanowice",
Chroberz, Busko Zdrój
1...2
