Stanisław Sarnicki, pisarz i historyk, tak w 1585r. charakteryzuje Sandomierz:

"...Jest to miejsce nad podziw wesołe i miłe; uprawiają tu winnice; sady otaczają zewsząd to miasto,
tak, iżby się zdawało, że lasy naokoło widzisz. Znajduje się tam wielka ilość najwyborniejszych owoców;
dlatego też Kazimierz Wielki oraz inni królowie z powodu czystego powietrza i dla weselenia umysłu, często
w tem mieście przebywali. To miłe położenie miejsca, uprzyjemnia jeszcze grzeczność obywateli
sandomierskich, połączona z różnymi rozrywkami. Znajdziesz tam najdokładniejszych medyków, muzyków,
napoje wszelkiego rodzaju, wesołe duchowieństwo, a przy tym jeszcze ryb, miodu, zwierzyny oraz zboża
innych wygód mnóstwo nieprzeliczone"

"Opisanie Polski"  Stanisław Sarnicki

Do XVI w. klimat był cieplejszy, stąd też w Sandomierzu i w okolicach Sandomierza znajdowały się winnice.
Później upraw tych zaniechano. Obecnie powoli wraca się do tradycji. Warunki klimatyczne są tu sprzyjające:
południowa ekspozycja wzgórz, rejon sandomierski ma specyficzny klimat znajdując się wśród obszarów w
Polsce z najmniejszą liczbą dni z przymrozkami oraz o największym usłonecznieniu, sprzyjają również
uprawie warunki glebowe.