Strona turystyczna przewodników sandomierskich i świętokrzyskich

Strona główna

Wyżyna Sandomierska





Koprzywianka


Zbiornik 
w Szymanowicach
na rzece Koprzywiance
w pobliżu Klimontowa


Strona główna  > Sandomierskie i okolice > Wyżyna Sandomierska

Wyżyna Sandomierska
przyroda:

rzeki wyżyny


Wyżyna Sandomierska - przyroda: Historia geologiczna. Budowa geologiczna
Wody powierzchniowe Wyżyny Sandomierskiej: Opatówka KoprzywiankaGorzyczanka
Czyżówka Rośliny i zwierzęta Wyżyny SandomierskiejSkały lessowe Wąwozy lessowe
Wąwóz Królowej Jadwigi  Góry Pieprzowe Rezerwat Zielonka Sandomierz - przyroda

 

Wody powierzchniowe Wyżyny Sandomierskiej


Najważniejszymi rzekami Wyżyny Sandomierskiej, wywierającymi ponadto duży wpływ na
krajobraz tej krainy są następujące rzeki wraz z ich dopływami: Opatówka, Koprzywianka,
Gorzyczanka i Czyżówka

Rzeka
Wysokość w m n.p.m.
Deniwelacja
różnica wysokości
pomiędzy źródłem
i ujściem rzeki
Długość (km)
Spadek 
w prom.
średni
Powierzchnia dorzecza
źródło
ujście
całkowita
na wyżynie
całkowita
na wyżynie
Czyżówka
203
136,6
66,4
25,55
24,55
2,6
164,8
163
Opatówka
330
138,6
191,4
55,6
51,05 (1)
3,44
259,6
256,5(1)
257,5
Gorzyczanka
249
145,5
109,5
19,0
18,35
5,79
130,6
130,5
Koprzywianka
380
140,9
239,1
69,78
56,08
54,98(5)
3,43
707,4(2)
502,0(4)
497,8(5)
676,87(3)

Dane w niniejszej tabeli przytoczono na podstawie opracowania R.Czarneckiego "Wyżyna Sandomierska.
Część Wschodnia"

1/do wodowskazu w Dwikozach
2/łącznie z dorzeczem Polanówki i Gorzyczanki
3/łącznie z dorzeczem Polanówki i Gorzyczanki, do wschodniego mostu w Koprzywnicy
4/do wodowskazu w Koprzywnicy-Sośniczanach
5/do obecnego wodowskazu przy zachodnim moście w Koprzywnicy


Opatówka

Opatówka jest drugą co do długości i powierzchni dorzecza rzeką Wyżyny Sandomierskiej.
Cała powierzchnia dorzecza tej rzeki znajduje się na terenie Wyżyny, oraz praktycznie całe
dorzecze pokryte jest warstwą skał lessowych. Żródła Opatówki znajdują się na wysokości 
330m n.p.m we wsi Bukowiany, w lesie, tuż poniżej przełęczy pomiędzy Górą Bukowiec, a
Truskolaską. Dopływy Opatówki są krótkie, przeważają prawe. Największe z nich to: 
Marcinkówka (9km), Jałowęsówka (6,7km), Kania (5,5km), Nikisiałka (5,3km), najdłuższy dopływ
Potok Lisowski (9,45km), Żychawa (6,65km). W dorzeczu rzeki Opatówki liczne wąwozy lessowe.
Występują też wychodnie skał ery paleozoicznej, np. w rejonie Międzygórza (skały z okresu
ordowiku i syluru).

Z ciekawostek dotyczących Opatówki należy wymienić inny przebieg tej rzeki w okresie
poprzedzającym zlodowacenie środkowopolskie. Wcześniej na terenie doliny obecnej rzeki
Opatówki w okresie morza mioceńskiego (kilkanaście milionów lat temu) występowała zatoka
morska, ciepła,
przypominająca warunkami zatokę Morza Śródziemnego. Zatoka ta utworzyła
się w miejscu rowu tektonicznego. Rów tektoniczny powstaje wówczas gdy wzdłuż
równoległych pęknięć w skorupie ziemskiej teren leżący pomiędzy nimi ulega obniżeniu. 
Po ustąpieniu morza obszar ten odwadnia Pra-Opatówka. Rzeka ta miała inny przebieg od
dzisiejszej, płynęła przez teren obecnego Sandomierza.
Kopalna dolina Opatówki znajduje się pomiędzy Gołebicami a Mokoszynem, następnie znany
przebieg to Przedmieście Zawichojskie. Zmiana biegu rzeki nastąpiła podczas zlodowacenia
środkowopolskiego.
Lądolód na pewien okres czasu zatrzymał się na linii Grzbietu Kleczanowskiego (mniej więcej
wzdłuż obecnego przebiegu drogi Sandomierz-Opatów). Zasypany materiałem morenowym
został odcinek Opatówki w pobliżu Sandomierza. W momencie wycofywania się lądolodu, w
rejonie Opatówki pozostały bryły martwego lodu, które topiąc się ukształtowały teren wokół
Opatówki oraz spowodowały zmianę kierunku rzeki.

Zobacz: Geologia Wyżyny Sandomierskiej

Koprzywianka

Fot.: Jacek Morawski - Koprzywianka. Zdjęcie po prawej stronie przedstawia ujście rzeki Koprzywianki.

Koprzywianka jest to najdłuższa rzeka płynąca przez Wyżynę Sandomierska, a jednocześnie
mająca największe dorzecze. Za początkowy odcinek rzeki Koprzywianki uważany jest strumień
zwany Zapłotnica, którego źródło znajduje się w Piórkowie Górnym na południowo-wschodnim
zboczu Szczytniaka w Paśmie Jeleniowskim na wysokości 380m n.p.m. Największe dopływy
Koprzywianki to: Kozinka (13,1km długości i 57,4km2 powierzchni dorzecza) oraz następne:
Kujawka (11,8km, 35,2km2), Kacanka (33,8km, 183 km2), Polanówka nazywana nosząca kiedyś
nazwę Żyć Samborzecka (11,3 km, 25,2km2).

Zbiornik wodny w Szymanowicach k.
Klimontowa na rzece Koprzywiańce.
Powierzchnia zalewu wynosi ponad 50 ha,
a jego pojemność 980 tys. m3 wody.
Długość stopnia wodnego z mostem to
13m, a jego wysokość to ok. 3,5m.
Głębokość wody w zbiorniku, maksymalna
przy zaporze - 4,5m, na dużej powierzchni
wynosi - 1,8m. Podczas budowy
przełożono koryto Koprzywianki na
długości ok. 2,2km.

Fot.: Jacek Morawski - Zbiornik wodny w Szymanowicach


Zmiany systemu rzecznego związane z przebiegiem rzeki Koprzywianki dokonane w okresie
międzywojennym. Żyć Samborzecka z potokiem z Milczan uchodziły w sposób naturalny do
starorzecza zwanym Wisełką (pod Sandomierzem). W 1919r. to starorzecza została
skierowana również Gorzyczanka. W okresie międzywojennym utworzono sztuczne koryto dla
Koprzywianki na odcinku od południowego krańca Wisełki do Koprzywnicy. Przed 1936r. do
wykonanego odcinka inwestycji (poniżej Złotej) dołączono Polanówkę i potok z Milczan. 
W 1939r. do ukończonego wykopu skierowano Koprzywiankę i Gorzyczankę i nowym rowem
Polanówkę

W dorzeczu Koprzywianki występują liczne wąwozy lessowy. Rzeka ta poczynając od Baćkowic
tworzy meandry (zakola) czyli meandruje. W dolinie rzeki Koprzywianki oraz jej dopływów
znajdują się wychodnie starych skał z ery paleozoicznej, w tym z kambru dolnego. Na odcinku
rzeki pomiędzy Klimontowem a Bazowem, w kilku miejscach na dnie znajdują się szypoty z
piaskowców kambryjskich (skały mające ok.500mln lat) np. w Rybnicy Bukówce.

zobacz Geologia Wyżyny Sandomierskiej

 

       poprzednia   1...2    następna

 strona głównanapisz do nas